Poveste cu mexicani
147 Nume: DoDu </autor.php/m_id/1300/> Email: <mailto:>Data: Tuesday May 14th, 2002 01:56 AM
Domnule Bacu,
eu am dat cu palaria de pamant, acum o saptamana, cand am citit poezia asta care am invatat-o pe din cap. Pisica mea s-a cam speriat cand am dat cu palaria de pamant, care e o palarie de mexican si s-a ascuns sub pat si n-am mai putut sa o scot. Acuma tot acolo sade si se uita la mine cam cu scarba. Eu cred ca ea n-a mai vazut mexicani in viata ei si nici o palarie ca nu demult ce mi-am cumparat-o de la un magazin cu pret foarte redus de mana a doua. Ii spune magazin de un dollar, adica cu un dollar poti sa cumperi orice. Eu am intrat in magazinul acela si am intrebat daca n-au cumva vreo pisica
-Pisica? a intrebat vanzatorul care era un indian din partile Pakistanului.
- Da, una care sa nu se sperie de mexicani. Si care sa coste un dollar.
-N-avem.
Asa ca m-am intors la pisica mea care tot nu iesise de sub pat.
Care va sa zica nici nu cred ca o sa mai iasa vreodata. Acolo manca, acolo doarme si mai face ce face.
Eu am incercat sa o conving, dar n-am fortat lucrurile, am auzit ca in Canada n-ai voie sa abuzezi pisicile.
Cand am musafiri pisica incepe sa maraie si musafirii se cam sperie dar eu repede ii spun pisicii ca musafirul nu e mexican si atunci se mai calmeaza.
Pisica.